Japończycy, podobnie jak my, kochają słodycze. Żadna herbata nie może się obyć bez słodkiego dodatku.

Azjatyckie słodycze charakteryzują bardzo ciekawe smaki. Uzupełniają je niesamowicie pomysłowe opakowania. Ponieważ mieszkańcy kraju kwitnącej wiśni lubią i potrafią zaskakiwać innych, w tej dziedzinie też nie pozostają w tyle.

Ogromną popularność na świecie zdobyły słodycze „zrób to sam”. Z tego powodu w sklepach w Polsce też nie mogło ich zabraknąć. Żeby to umożliwić – przygotowano gotowe zestawy Popin Cookin.  

Japończycy stawiają na naturę

Ich słodycze opierają się na naturalnych wyciągach z alg morskich i roślin. Ponadto przy każdej słodkości zamieszczony jest szczegółowy wykaz użytych do jej produkcji składników,  aby zminimalizować ryzyko spożycia przez kogoś tych, które są niekorzystne dla jego zdrowia.

W Japonii można odnaleźć wiele słodyczy powszechnie znanych na Zachodzie, ale o smakach, których nie da się spotkać nigdzie indziej na świecie , np. Kit-Kat o smaku zielonej herbaty.

Lubują się w smakach kwaśnych, słonych, słodkich, pikantnych i umami. Nie znają jednak gorczycy. W ich słodyczach i deserach można często znaleźć ukryte smaki, np. cukierki o smaku sosu sojowego, chociaż nie zawierają go w swoim składzie.

Dużo słodyczy jest wytwarzanych z ryżu, np. ciastka mochi. Mogą być robione z mąki ryżowej lub kleistej. Są również nazywane kluseczkami. Można je urozmaicić różnymi dodatkami smakowymi, takimi jak: fasola adzuki, truskawki, sezam, karmel, orzeszki, taro itp. Najczęściej jadane są w czasie pożegnania starego roku. Innym przysmakiem japońskim jest dango. Są to kluski robione z mąki ryżowej.  Podawane są z różnymi dodatkami, zależnie od pory roku .

Japońskie słodycze (kashi) można ogólnie podzielić na dwie grupy:

– wagashi – słodycze tradycyjne,
– yogashi – słodycze „europejskie”.

Najdziwniejsze w tych smakołykach jest to, że nie muszą być słodkie. Japoński deser może być pikantny, słony, kwaśny albo umami. Nie może być jednak gorzki.

Wagashi często zawierają zieloną herbatę matcha, nadającą im nietypowy smak poza pięknym kolorem. Do ich produkcji wykorzystuje się naturalne składniki: pastę z czerwonej fasoli azuki, pastę z batatów, kleistą odmianę ryżu, płatki wiśni . Wykonuje się je z niezwykłą starannością, najczęściej odzwierciedlającą naturę .

W japońskich słodyczach nie ma glutenu, produktów mlecznych i oleju, ale jest  sos sojowy, suszone ryby lub sproszkowane krewetki.

Japońskie łakocie są niewielkie. Wynika to z przekonania, że jedzenie powinno sprawiać przyjemność. Duże porcje mogą wywoływać odwrotny efekt.

Wśród tradycyjnych słodyczy można wymienić również:  dorayaki, manju, taiyaki, ryokan.

Wśród słodyczy „europejskich” panuje całkowite szaleństwo i niespotykana różnorodność smaków. Wróćmy do tych popularnych KitKatów. W Kraju Kwitnącej Wiśni występuje kilkaset rodzajów tych batonów. Mogą być o smakach owocowych, ale również o smakach typowo japońskich:  czerwonej fasoli , octu jabłkowego, imbiru, sosu sojowego, pasty miso, piwa imbirowego, warzyw czy wasabi.

Japońskie lody są najdziwniejsze na świecie: o smaku mięsa, ryby, wasabi.

Spożywanie słodyczy u Japończyków związane jest również z poszczególnymi świętami, np. w okresie bożonarodzeniowym prym wiodą ciasta kurisumasu keeki. Jest to typowe ciasto, przygotowywane w Kraju Kwitnącej Wiśni , na Boże Narodzenie. Jest bardzo słodkie. Podaje się je jako deser udekorowany cukrowymi, kolorowymi postaciami.

Największym poważaniem cieszą się sklepy cukiernicze o długoletniej tradycji. Mają one w swojej ofercie dużą ilość deserów i kolorowych słodyczy, które przyciągają klientów.

źródło: slodyczowo.pl – sklep z zagranicznymi słodyczami